het verhaal van
Een nieuw pad in de zorg
Ik werkte al een tijd in de ouderenzorg, maar liep daar steeds meer tegen hetzelfde aan: er was nauwelijks tijd voor de bewoners. Dat wringt, zeker als je écht iets wilt betekenen voor mensen. Toen zag ik een vacature bij Paszie, voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik dacht: dit zou zomaar eens goed kunnen passen.
Het gesprek met Olivier
Via de vacature kwam ik in contact met Paszie en ging ik op gesprek bij Olivier. Dat gesprek verliep heel anders dan ik gewend was. Hij stelde vragen als: wat zijn je sterke punten? Waar loop je tegenaan? Wat vind je juist niet leuk? Hij had eigenlijk direct door hoe ik in elkaar steek. Aan het einde van ons gesprek vroeg hij: sta je ook open voor andere vacatures? Hij noemde een functie bij Prisma, en zei meteen: ik denk dat jij daar perfect in het team past. Ik dacht: waarom niet? Stel me maar voor! En eerlijk is eerlijk: hij had gelijk. Ik pas er echt perfect tussen.
Eerste stappen in de gehandicaptenzorg
Ik had nog nooit in de gehandicaptenzorg gewerkt en vroeg me af: kan ik dit wel? Daarom heb ik in januari een dag meegelopen — en ik voelde meteen: dit gaat goedkomen. Natuurlijk krijg ik nog aanvullende scholing, maar in de praktijk merk je dat je steeds beter weet wat mensen nodig hebben. Zeker als je de tijd krijgt om cliënten écht te leren kennen.
Ik heb eerder veel met PG gewerkt, dus die ervaring neem ik mee. Toch vind ik het fijn om nu ook de achtergrond te leren kennen van deze doelgroep: waarom doen ze wat ze doen? Dat helpt me om nog beter aan te sluiten bij hun belevingswereld.
Gezien worden zoals je bent
Wat ik heel prettig vind aan het contact met Paszie, is dat ik me écht gezien voel. Misschien zien jullie mij soms zelfs beter dan ik mezelf zie. Niks is te veel, niks is te moeilijk. Ik voel me gewaardeerd, en dat laten jullie ook echt blijken. Dat voelt goed.
Als er iets is, weet ik dat ik jullie altijd kan bereiken. Zo moest ik laatst iets regelen rondom scholing in Biezenmortel, ik wist even niet hoe het zat. Eén telefoontje en het was opgelost. Die laagdrempeligheid en snelle communicatie, dat waardeer ik enorm.
Na eerdere teleurstellingen weer op de goede plek
Voor ik bij Paszie kwam, had ik twee slechte ervaringen met andere zorgorganisaties en een detacheringsbureau. Veel werd beloofd, weinig werd waargemaakt. Ik wist echt niet meer welke kant ik op moest. Terug naar de ouderenzorg wilde ik niet, want daar had ik geen ruimte om écht met mensen in contact te zijn. En als alleenstaande ouder moet ik voldoende kunnen werken om rond te komen, in de thuiszorg was dat simpelweg niet haalbaar.
Tijdens het gesprek met Olivier merkte ik: hij luistert echt. Hij vroeg me: wat vind je nou zo leuk aan de zorg? En wat staat je zo tegen? Op basis daarvan zei hij meteen: jij moet de gehandicaptenzorg in. En hij had gelijk. Dankzij hem werk ik nu op een plek waar ik weer met plezier en voldoening mijn werk kan doen.
